Zaawansowane operacje przetwarzania obrazu


    

Strona główna
Zaawansowane operacje przetwarzania obrazu
Tworzenie grafiki przeznaczonej do serwisów internetowych
Pliki multimedialne

Różnica między prostym i zaawansowanym montażem jest, oczywiście, umowna. Montaż zaawansowany wymaga umiejętności pozwalających na uzyskiwanie ciekawych efektów. Dobry grafik musi opanować warsztat umożliwiający skuteczne stosowanie retuszu, filtrów, doboru barw itp. Możliwa jest również zaawansowana korekta rzeczywistego obrazu. Jego jakość jest zdecydowanie lepsza niż wydruk z jakiegokolwiek urządzenia współpracującego z komputerem.

 

 

1. Wycinanie nieregularnych fragmentów obrazu i tworzenie zaawansowanego montażu

2. Przygotowanie plików do obróbki poligraficznej

 

 

1. Wycinanie nieregularnych fragmentów obrazu i tworzenie zaawansowanego montażu

   Programy do przetwarzania map bitowych dostarczają wiele narzędzi, dzięki którym możesz wprowadzić dodatkowe efekty. Pierwszym elementem, który warto poznać są filtry. Umożliwiają one zastosowanie specjalnych efektów dla całego obrazu lub jego fragmentu. Czasami mogą być udostępnione dodatkowe parametry niektórych filtrów. Dzięki filtrom możesz, na przykład, generować mgłę, deszcz, śnieg itp.

    W programie Picture Publisher 6.0 filtry dla całego obrazu znajdują się w opcji Image, Effects..., natomiast dla fragmentów obrazu są dostępne na pasku narzędzi. 

    Kolejny ważny element to retusz. Istotą retuszu jest wprowadzanie zmian zmierzających do poprawy jakości obrazu, zgodnie z zamierzonym efektem. Może dotyczyć całego obrazu bądź jego fragmentów. W części dotyczącej całego obrazu możesz zmieniać, na przykład, mapę kolorów, jasność, kontrast lub wykonywać złożone operacje na składowych kolorów. W omawianym przeze mnie programie retusz dla całego obrazu jest dostępny w opcji Map, natomiast fragmenty obrazu można retuszować, rozwijając narzędzie umieszczone w ikonie z paletą i pędzlem.

   Teraz przejdziemy do łączenia obrazów o nieregularnych kształtach. Podstawowy problem to umiejętność markowania (zaznaczenia) dowolnych obszarów. Potrafisz wykonywać ten zabieg dla prostych kształtów, na przykład prostokąta. Wybierz tryb markowania oznaczający sumę markowanych zbiorów a następnie różnicę zbiorów.

Warto wiedzieć:

Pozornie stosowanie narzędzi umożliwiających filtrowanie i retusz jest łatwe. Wymaga ono jednak sporo praktycznych umiejętności, które trzeba opanować. Dodatkowo niezbędny jest odpowiedni potencjał zdolności plastycznych, który trzeba wzmocnić rzetelną pracą.

    Dowolny kształt możesz też zaznaczyć bardzo precyzyjnie. Umożliwia to narzędzie oznaczone strzałką na rysunku poniżej. Zauważ, że masz dodatkowo możliwość określania wielkości markera oraz wyboru jego kształtu (koło, prostokąt). Możesz również powiększyć wielkość obrazu.

    Pokażę teraz, jak będzie wyglądał montaż polegający na przeniesieniu zdjęcia dziewczynki z jednego rysunku na drugi. Po przeniesieniu zaznaczonego fragmentu za pośrednictwem schowka widać, że postać dziewczynki jawi się jako obiekt, który możesz przesuwać i skalować. Polecam skalowanie poprzez przeciąganie narożnika, dzięki czemu zostaną zachowane proporcje.

 

    Znacznie trudniejsze jest usunięcie fragmentu obrazu, a następnie wypełnienie go właściwą treścią.

Warto wiedzieć:

Dobry fotomontaż wymaga wielu zabiegów polegających między innymi na precyzyjnym retuszu miejsca połączeń rysunków. Chodzi zwłaszcza o zachowanie przejść tonalnych. Dodatkowo należy zwrócić uwagę na uzyskanie efektów naturalnych, czyli właściwych proporcji, zachowanie cieni, odpowiedniej perspektywy itp.

 

2. Przygotowanie plików do obróbki poligraficznej

    Do druku na własne potrzeby możesz wykorzystać drukarkę atramentową i odpowiedniej jakości papier. W mniejszych firmach dobrym rozwiązaniem mogą być kolorowe drukarki laserowe. Jednak do przygotowania publikacji o wysokiej jakości i w dużych nakładach te środki nie wystarczają. Stosuje się wtedy najczęściej druk offsetowy. Konieczne są do niego tzw. wyciągi barwne - oddzielne klisze dla każdej barwy drukarskiej. 

    Pierwsza najważniejsza sprawa to jakość materiału wejściowego. Przeważnie pochodzi on z fotografii cyfrowej lub skanowania. W przypadku skanowania sporym problemem jest pojawienie się niechcianego wzorku, pochodzącego ze zjawiska interferencji rastrów w obrazie skanera. Nazywa się to efektem Moire, potocznie nazywanego "morą". W profesjonalnych programach dostępne są narzędzia, które pomagają ten efekt usunąć.

    Dla grafika ważną informację stanowi histogram pokazujący graficzny rozkład liczby pikseli na kolejnych stopniach jasności. Można go tworzyć dla poszczególnych składowych kolorów. Ciekawym i ważnym narzędziem retuszuj jest też możliwość modyfikacji palety kolorów, którą można graficznie zmieniać, w tym także nasycenia składowych RGB. Prosta poprowadzona po przekątnej oznacza brak zmian w rysunku wejściowym.

   Wyjaśnię jeszcze jak rozbarwić niewielki obraz. Po odpowiednim skadrowaniu (przycięciu) i wykonaniu retuszu obraz został zmieniony w format CMYK w opcji Image, Convert To, CMYK color. Dalej w opcji Image, Channels, Split CMYK został rozbarwiony. Klisze z poszczególnymi rozbarwieniami w odpowiedniej rozdzielczości uzyskujemy na urządzeniu nazywanym naświetlarką.

Warto wiedzieć:

1. Każdy zawód ma swoje tajemnice. Nie wszystko da się jednoznacznie określić, dlatego każdy grafik może pracować inaczej. Zazwyczaj najpierw dokonuje się kadrowania obrazu, by nie pracować na plikach o zbyt dużej pojemności. Następnie dokonuje się filtrowania i retuszu, przy czym pod koniec wykonuje się korektę barwy.

2. Zaleca się używanie standardu RGB przy stosowaniu urządzeń zewnętrznych (aparat cyfrowy, skaner), przy kadrowaniu i kompozycji rysunku. Natomiast końcowe korekty tonalne i korekty barwy lepiej wykonywać w standardzie CMYK.